Het woord hallucineren roept beelden op van mensen die met roze olifanten praten. De werkelijkheid van psilocybine is subtieler, en eerlijk gezegd interessanter. Dit artikel legt uit wat er gebeurt als mensen zeggen dat ze "visuals" zien.
Twee soorten visuals
Grofweg zijn er twee soorten. Open-ogen-visuals: oppervlakken die ademen, patronen die over muren kruipen, kleuren die verzadigder worden. En dicht-ogen-visuals: geometrische vormen en landschappen achter je oogleden. Bij lagere doses blijft het meestal bij het eerste; bij hogere komen de tweede erbij.
Waar komen ze vandaan?
Psilocybine wordt in je lichaam omgezet in psilocine, dat op serotonine lijkt en aan dezelfde receptoren bindt. Je brein legt daardoor tijdelijk andere verbindingen, en gaat patronen zien in ruis. Over dat mechanisme en wat de wetenschap begint te begrijpen, lees je in psilocybine en neuroplasticiteit.
Je weet dat het de truffel is
Anders dan bij een echte psychose weten mensen tijdens een truffelervaring vrijwel altijd dat de effecten van het middel komen. Dat besef is een van de redenen dat set en setting zo helpen: je kunt jezelf eraan herinneren dat het tijdelijk is en zo meebewegen.
Zelf ervaren, legaal en vers
De visuals horen bij de psilocybine, en in Nederland verken je die legaal via magic truffels. Milde soorten als de Mexicana geven zachte visuals; de sterkere zoals de High Hawaiians veel meer. Meer over hoe hallucinogene soorten werken lees je in hallucinogene paddenstoelen uitgelegd.
Dit artikel is informatief en geen medisch advies. Psilocybine is 18+. Niet geschikt bij een persoonlijke of familiegeschiedenis van psychose of een bipolaire stoornis, tijdens zwangerschap of borstvoeding, of met bepaalde medicatie (overleg eerst met je arts).