Weinig ideeen uit de psychedelische wereld spreken zo tot de verbeelding als dit: dat je lichaam zelf een psychedelicum zou aanmaken. Het klinkt als sciencefiction, en deels is het dat ook. Tijd om feit en speculatie netjes uit elkaar te halen. Dit is een educatief stuk.
Zit DMT echt in het lichaam?
In zeer kleine, spoorhoeveelheden is DMT inderdaad aangetroffen in lichaamsweefsel van zoogdieren, en het onderzoek daarnaar loopt nog. Zover gaat het feitelijke deel: er zijn aanwijzingen dat het molecuul van nature voorkomt. Wat het daar precies doet, is een open vraag.
De pijnappelklier-hypothese
De psychiater Rick Strassman opperde dat de pijnappelklier, een klein orgaantje in de hersenen, mogelijk DMT zou produceren. Het is een aantrekkelijk idee dat veel is herhaald, maar het is precies dat: een hypothese, niet iets wat is aangetoond. Strassman presenteerde het zelf ook als speculatie. Meer over hem in Rick Strassman.
Dromen, geboorte en sterven?
Daar bovenop bestaan grotere claims: dat lichaamseigen DMT zou vrijkomen bij dromen, bij de geboorte of op het moment van sterven, en zo bijzondere ervaringen zou verklaren. Het zijn prachtige verhalen, maar er is geen solide bewijs voor. Wie ze als vaststaand feit presenteert, gaat ver voorbij wat de wetenschap laat zien.
Wat we wel en niet weten
Eerlijk samengevat: dat DMT in sporen in het lichaam voorkomt, is een serieus onderzoeksonderwerp. De dramatische verhalen eromheen zijn dat niet, dat is voorlopig fantasie met een wetenschappelijk randje. Het mag fascineren, zolang je het onderscheid tussen aanwijzing en zekerheid bewaakt.
Wil je de basis: wat DMT is, lees dan wat is DMT. Dit artikel is educatief en informatief, geen medisch advies.